عمو خسرو
بیا و با همون لحن مخصوص خودت
همونطوری که توی "خانهی سبز" میگفتی
به اینا بگو:
چه معنی داره تو این دنیا کسی با کسی قهر باشه!
چه معنی داره تو این دنیا کسی تنها باشه!
چه معنی داره تو این دنیا دل بعضی ها اینقدر تنگ باشه!
چه معنی داره تو این دنیا دل بعضی ها از سنگ باشه!
چه معنی داره تو این دنیا زندگی کردن اینقدر سخت باشه!!
شاید هم واقعا همه چیز بی معنی باشه و ما تو توهمیم...
نمیدونم...
چطوری دخی؟!
هنوز تو فاز دپسردگی؟!
من تا آخر عمرم حال و روزم همینه...
چقد دلم تنگ شده واسش...واقعا یه دونه بود خسرو شکیبایی
آره واقعا.....روحش شاد و یادش گرامی...
خسرو شکیبایی حرف نداشت
بله..میدونم!
سلام دوست من
شما لینک شدین اگه دوس
داشتین منو بلینکین.
ممنون
ممنونم...شما هم بزودى لینک میشى دوستم!
جایی به من بدهید
دورترین دلتنگی آدمی با من است
گفته بودم
روزی باران دریا را خیس خواهد کرد
و تلخ ترین روز ماه خواهد رسید
و تلخ ترین تبخیر
آسمان را سیاه خواهد کرد
جایی به من بدهید
تمام دلتنگی آسمان با من است
گفته بودم
شبی ماه آب خواهد شد
و تمام پنجره ها غریب
و زمین تنها خواهد مرد
جایی به من بدهید
تمام تنهایی زمین با من است
روحشون شاد............مریم جون خیلی پست زیبایی بود.
خوشحالم که همه از این مطلب خوششون اومد..خواهش میکنم عزیزم!
خوشحال میشم به وبلاگم سری بزنی.
باشه حتما...