ای که تو گفتی به اسم من کسی رو نداری
دیگه آدم شدی و به من نیازی نداری
فکر نکن دنیا همین طور می مونه به کام تو
من که رفتم خط زدم خط سیاه رو نام تو
چی خیال کردی منو ول کردی تو دستای باد
چه طوری دلت اومد عشق منو بردی ز یاد
مگه تو بویی نبردی از مرام و معرفت
رفتی و منو فروختی به غریبه عاقبت
میخوام این فکر تورو از تو سرم بیرون کنم
خونه ای که ساخته بودیم توی دل ویرون کنم
میدونم یه روز میشه میای سر حرفای من
اما اون روز دیگه دیره تو دیگه مردی واسه من
کاش می شد قبل از دوست شدن با ادما بتونیم بشناسیمشون
کاش بتونیم تو همون دوران دوستى بشناسیم..بعضیا رو تو دوران دوستى هم نمیشه شناخت..
وای مریم... من و تو کلا سلیقه هامون یکیه...!!!!
عاشق این ترانه ی حبیب ام.... وای تو اون دوران که حالم خیلی بد بود... فقط این ترانه تسکینم میداد.. مرررسی از حسن انتخابت...
منم این آهنگ رو شدیدا دوست دارم...
آهنگش بسی قشنگه
شاهکاره این آهنگ...